محمود ناظری mahmood nazeri

درباره نشان فروهر - همراه با تصویر

mahmoodnazeri — Wed, 11 Nov 2009 19:35:44 GMT

از آنجایی که هر کشور و ملتی نشانه و سمبولی ویژه از خود دارند،ایرانیان یکی از کهن ترین مردمانی هستند که سمبولی بسیارشگفت انگیز و سراشر از دانش و فرهنگ و خرد از خود به جای گذاشته اند که با اندوه فراوان بسیاری از ما ایرانیان از آن نا آگاه هستیم . این نشان " فره وشی" یا " فروهر" نام دارد که قدمت آن بیش از 4000 سال تخمین زده شده است . تاریخچه فره وشی ی افروهر به پیش از زایش زرتشت بزرگوار این پیر و فیلسوف خرد و فرهنگ و دانش جهان باز میگردد . سنگ نگاره هایشاهنشاهان هخامنشی در کاخهای پرسپولیس و سنگ نگاره های شاهنشاهان ساسانی همه حکایت از آن دارد . نکته بسیار شگفت انگیز این نشان ملی ما ایرانیان آن است که تک تک این نشان دارای مفهوم دانشی نهفته است . اینک به تشریح این نشان ملی می پردازیم
1 -
قرار دادن چهره یک پیرمرد سالخورده در این نگاره اشاره به شخص نیکوکاری و یکتا پرستی دارد که رفتار و ظاهر مرتب وپسندیده اش سرمشق و الگوی دیگر مردمان بوده است و دیگران تجربیات وی را ارج می نهادند

2 -
دست راست نگاره به سوی آسمان دراز شده است که این اشاره به ستایش "دادار هستی اورمزد" خدای واحد ایرانیان دارد که زرتشت در 4000 سال پیش آنرا به جهان هدیه نمود

3 -
چنبره ای ( حلقه ای ) دردست چپ نگاره وجود دارد که نشان از عهد و پیمانی است که بین انسان و اهورامزدا بسته میشود و انسان باید خدای واحد را ستایش کند و همیشه در همه امور وی را ناظر بر کارهای خود بداند . مورخین حلقه های ازدواجی که بین جوانان رد و بدل می شود را برگرفته شده از همین چنبره میدانند آنرا یک سنت ایرانی میدانند که به جهان صادر شده است . زیرا زن و شوهر نیز با دادن چنبره ( حلقه ) به یکدیگر پیمانی را با هم امضا نموده اند که همیشه به یکدیگر وفادار بمانند

4 -
بالهای کشیده شده در دو طرف نگاره اشاره به تندیس پرواز به سوی پیشرفت و ترقی در میان انسانهاست و در نهایت امر رسیدن به اورمزد دادار هستی خدای واحد ایرانیان است .

5 -
سه قسمتی که روی بالها به صورت طبقه بندی شده قرار گرفته است اشاره به سه دستور جاودانه پیر خرد و دانش جهان "اشو زرتشت" دارد . که بی شک میتوان گفت تا میلیون سال دیگر تا جهان در جهان باقی باشد این سه فرمان پابرجاست و همیشه الگو و راهنمای مردمان جهان است . این سه فرمان که روی لهای فروهر نقش بسته شده همان کردار نیک - گفتار نیک - پندار نیک ایرانیان است .

6 -
در میان کمر پیرمرد ایرانی یک چنبره ( حلقه ) بزرگ قرار گرفته شده است که اشاره به " دایره روزگار" و جهان هستی دارد که انسان در این میان قرار گرفته است و مردمان موظف شده اند در میان این چنبره روزگار روشی را برای زندگی برگزینند که پس از مرگ روحشان شاد و قرین رحمت و آمرزش الهی قرار بگیرد .

7 -
دو رشته از چنبره ( حلقه ) به پایین آویزان شده است که نشان از دو عنصر باستانی ایران دارد .یکی سوی راست و دیگریسوی چپ.نخست" سپنته مینو" که همان نیروی الهی اهورامزدا است و دیگری "انگره مینو"که نشان از نیروی شر واهریمنی است . انسان در میان دو نیروی خیر و شر قرار گرفته است که با کوچکترین لرزشی به تباهی کشیده می شود ونابود خواهد شد . پس اگر از کردار نیک - گفتار نیک - پندار نیک پیروی کند همیشه نیروی سپنته مینو در کنار وی خواهد بود و او به کمال خواهد رسید و هم در این دنیا نیک زندگی خواهد کرد و هم در دنیای پسین روحش شاد و آمرزیده خواهد بود .

8 -
انتهای لباس پیرمرد سالخورده باستانی ایران که قدمتی بیش از 4000 سال دارد به صورت سه طبقه بنا گذاشته شده است که اشاره به کردار نیک - گفتار نیک - پندار نیک دارد . پس تنها و زیباترین راه و روش نیک زندگی کردن و به کمال رسیدن از دید اشو زرتشت همین سه فرمان است . که دیده می شود امروز جهان تنها راه و روش انسان بودن را که همان پندارهای زرتشت بوده است را برای خود برگزیده است و خرافات و عقاید پوچ را به دور ریخته است

‌نمایش‌های راه یافته به دوازدهمین جشنواره تئاتر استان قزوین معرفی شدند-از درون به برون در قزوین

mahmoodnazeri — Tue, 10 Nov 2009 19:30:55 GMT

‌برای دوست عزیز محمد بذرافکن- تئاتری شیرازی که ساکن قزوینه- و متنمو قابل دونسته آرزوی موفقیت دارم.

نمایش‌های راه یافته به دوازدهمین جشنواره تئاتر استان قزوین معرفی شدند.

به گزارش دریافتی سایت ایران تئاتر از روابط عمومی اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان قزوین، ناصر ایزدفر مسئول انجمن نمایش با اعلام این خبر گفت:«‌‌از بین 20 گروه‌ تئاتری که نمایش‌های خود را به منظور شرکت در جشنوراه استانی اعلام کرده بودند، 7 نمایش برای شرکت در دوازدهمین جشنواره تئاتر استانی‌ انتخاب شده ‌است.»
مسئول انجمن نمایش استان قزوین ادامه داد:«نمایش‌های راه یافته به دوازدهمین جشنواره تئاتر استان قزوین عبارتند از: "ابدیت" به کارگردانی مرتضی نجفی، ‌"از درون به برون" به کارگردانی محمد بذرافکن، "دو متر در دو متر جنگ" به کارگردانی مسعود خواجه‌وند، "هنگامی که آسمان شکافت" به کارگردانی کیوان حبیبی، "کوچه پشت کلانتری تیر چراغ برق" به کارگردانی وحید محمد‌بیگی، "پسر حاجی بابا جان" به کارگردانی بهنام علی بخشی، "هورا" به کارگردانی حمید‌رضا میر‌آخور که از‌ 23 تا 25 آبان‌ماه در سالن آمفی تئاتر علامه رفیعی(ره) ‌روی صحنه می‌روند.»
وی افزود:«برگزیدگان جشنواره استانی به منظور شرکت در جشنواره منطقه دو کشوری که در تهران برگزار می‌شود، معرفی خواهند شد.»

بیستمین ‏جشنواره استانی 28 آبان تا اول ‏آذر ماه در شیراز برگزار می‌شود

mahmoodnazeri — Mon, 09 Nov 2009 19:07:18 GMT

نمی دونم چرا از نمایش احسان شادمانی و مهدی شاه حسینی خبری در این انتخاب نیست.آخه شنیده بودم جزو کارهای انتخابی هیئت بازبینی بوده - همینطور متنی به نام درهای نیمه باز رو یادم نمی یاد توی بازخوانی خوونده باشم. ضمنا احتمالا کازرون و آباده از مسیر دیگری جز بازخوانی متون به این مرحله رسیده باشند چون متون اونها رو هم نخوندیم. ممکنه مثل نمایشهای انتخابی داراب باشند که توسط هیئت داوران در جشنواره داخلی اون شهر به بازبینی معرفی شدند...البته دو تا نمایش شهر داراب انتخاب نشدند و من خودم بی صبرانه منتظرم جشنواره شروع بشه و کارهارو ببینم تا مقایسه کنم و نظر خودمو بدم که سلیقه بوده عدم انتخابشون یا حق بهرحال...

به بقیه دوستان شرکت کننده در جشنواره تبریک می گم و امیدوارم موفق باشند.....

بیستمین ‏جشنواره استانی 28 آبان تا اول ‏آذر ماه در شیراز برگزار می‌شود.

به گزارش خبرنگار سایت ایران تئاتر از شیراز، در این جشنواره 12 ‏نمایش از میان 40 اثر ‌توسط احمد آرام، غلام‌رضا ‏عباسی و نعمت‌الله لاریان بازبینی شد. ‌
لازم به ذکر است این جشنواره در ‏خانه فرهنگ شماره 2 (تالار ابوریحان- تالار لایق) برگزار ‏می‌شود. ‏
اسامی نمایش‌های شرکت کننده در جشنواره از شیراز به ‏شرح زیر است:‏
"پرسه‌های موازی" به کارگردانی پیام لاریان
"اتاق پرو" به کارگردانی کامران حسینی
"درهای نیمه باز" به کارگردانی کمال هاشمی
"داستان نوستالوژیک یک مرد عقیم..." به کارگردانی ‏آرمان طیران
"سه اتوپیایی مشکوک" به کارگردانی نگار عدالت
"پرنده‌های گیتار" به کارگردانی داریوش ثمر
"منظومه شخصی" به کارگردانی مهدی امین لاری
"زیر‌زمین" به کارگردانی نسترن آزاد
اسامی نمایش‌های شرکت کننده از شهرستان‌های استان فارس:‏
"دیوار" (مرودشت)‏
"دو متر در دو متر میدان جنگ" (لار)‏
"ورسیون اول روزگار صفر" (کازرون)‏
"پشت پرده" (آباده)‏

سرانجام باران گرفت!

mahmoodnazeri — Tue, 03 Nov 2009 19:27:18 GMT

شاید باران را فراموش کرده بودم . صدایش را...قطراتش را....خیسی و خنکایش را...تند زدن و پیوسته و گاه نم نمک زدنش را....چندیست که بهار شیراز و پاییزش یا بی باران بوده است و یا کم باران...امسال که بهار بی بارش بود و پاییز تا امشب که دوازده و سیزدهم آبان است بی باران بود.....

باران زد و همه چیز را شست...خوب زد و پیوسته زد.....برای فردایی که و اتفاقا در شبی که همه از فردایش می گویند...نمی دانم فردا سیزدهم آبان چه می شود اما امیدوارم این باران آسمانی که نگاه را به زلالی آسمان و پاکی آب می کشاند ، دلهایی را بشورد و نرم کند و نگاههایی را خیس و خشکیهای فکر و ذهن و قلب را مرطوب سازد....دلهایمان را پاک و آغوشهایمان را گشاده گرداند...دستهایمان را به همدلی و همراهی فرای هم گشاید نه مشتی بر هم رو در روی هم و نه مرگ خواهی مکرر ی که در خود خشونتی نهفته را منتشر می سازد... گمان می کنم آسمان فرامی خواندمان به زیر باران برویم بی هیچ چتری و سرود زندگی و زنده بودن سر دهیم....تا یادمان نرود اگر آسمان قهرش بگیرد زمین نیز بیش از این تحملمان نخواهد کرد....کاش روزی چنین از پیش معین شده بود تا فردای شبی پس از بارشی که چشم براهش بودیم بیرون برویم و لبخند بزنیم به آسمان به زمین به خدا به خودمان....

تا اینجا همانطور که حدس می زدم جشنواره تئاتر استانی فارس با رقابت خوبی روبروست

mahmoodnazeri — Tue, 03 Nov 2009 19:16:18 GMT

همانطور که حدس می زدم البته نه از روی گمان بلکه با توجه به متنهای ارائه شده به جشنواره تئاتر استانی امسال شاهد رقابت جدی و خوبی خواهیم بود. طبق شنیده های موثق که بزودی هم اعلام خواهد شد نتایج بازبینی نمایشها حاکی از حضور اجراهای همان متونی ست که پیش از این در معرفی انها بعنوان آثاری قابل توجه پیشقدم شدم . متون قابل توجه روی هم رفته به این معنی که قابلیتهای مناسبی پیش روی گروه قرار می دهد برای ارائه کارگردانی و بازیهای قابل تامل و البته فرصت تصحیح و ارتقای کیفی متن در طول تمرین گروهی . گرچه در مواردی به نظر می رسد دوستان در جهت ارتقای کیفیت متن نکوشیده اند و همچین برخی متون مناسب نیز به خوبی کار نشده و به جشنواره راه نیافته اند، با اینحال قریب به اتفاق دوستان امسال در جشنواره هستند:

پیام لاریان- احسان شادمانی- نسترن آزاد و محمد مطهری - آرمان طیران- سجاد افشاریان با متن اتاق پرو برگرفته و اقتباس از وودی آلن و به کارگردانی دوستی دیگر- دیوار شهرام کرمی به کارگردانی گروه نمایشی از مرودشت با معرفی یک بازیگر زن خوب به تئاتر استان،شب نامه که متن خوبی ست و همینطور نمایشنامه ای که دوست دارم اسمش را بگذارم شریفه !وحید جهانمیری هم هست و مسعود احمدی که نمی دانم متنش را تا چه حد بازنویسی و اصلاح کرد اما شنیده ام که اجرایش یکی دو زن بازیگر خوب را معرفی خواهد کرد، .....امیدوارم اسمی از قلم نیفتاده باشد... البته باز هم حرف و حدیثهایی هست..مثلا اینکه یک کار فقط و فقط بخاطر یک بازیگر خوب خانوم یا یک خانوم خوب بازیگر! انتخاب شده یا کاری با توجه به این حدس و گمان از روی سوابق که کار را می توانند تا روز جشنواره بهتر بعمل بیاورند انتخاب شده و...که خب فرصت جشنواره و دیدن خود کارها می تواند این حرفها و حدیثها را رفع و رجوع کند حتما....

همینطور شنیده ام که در داوری امسال جشنواره اتفاق خاص و خیرخواهانه ای در شرف وقوع است که امیدوارم در عمل هم چنین شود...گویا دو داور از تهران و یک نفر از شیراز متفاوت ا ز دوره های گذشته یعنی نامهای نسبتا جدیدی مد نظر هستند که از نظر من مهمترین وجه داوری باید بی طرفی و غیرجانبدارانه بودنشان باشد و البته قابلیتهای فنی و هنری قابل پذیرش.....تا حرف حدیثی نماند و مرید و مرادی در پی انتخابها به گمان ها خطور نکند و ...

اجراهای متفاوت و متنوع ، موضوعات مختلف و پرداختها و ساختارهای گونه گون می تواند به جذابیت و بار فنی جشنواره بیفزاید و البته باید به تماشا نشست که تا چه حد دغدغه های اینجایی و انسانی ، معاصر و قابل تامل در نمایشهای جشنواره قابل حصول خواهد بود.

برگزیدگان ششمین جشنواره تئاتر ماه معرفی شدند

mahmoodnazeri — Tue, 27 Oct 2009 20:35:33 GMT

برگزیدگان ششمین جشنواره تئاتر ماه معرفی شدند

با تبریک به دوستان گروه نمایش منظومه شخصی که در طراحی بروشور پوستر موسیقی وبازیگری مرد مقام اوردن

خبر در ادامه مطلب

تحریم؟ فرهنگ تعطیلی بردار نیست..بودن یا نبودن!مسئله این است؟

mahmoodnazeri — Tue, 27 Oct 2009 18:32:18 GMT

به نظرم می رسد کار فرهنگی را نمی شود تحریم کرد. اهل قلم و هنر و ادبیات باید بنویسند. خبرنگار باید اطلاع رسانی اش را کند، روزنامه نگار مقاله اش را بنویسد،عکاس عکسش را بگیرد و خلاصه در انعکاس وقایع و همینطور تلنگر بیرونی و درونی با ابزار خاص هر کدام ، و آدمهای سیاسی هم کارشان را از نوعی که بلدند یا تشخیص می دهند. اگر بنا به عدم همکاری ست پس وبلاگ نویسی هم باید تعطیل شود چون ساپورتش بهرحال از مخابرات این دولت است! فکر می کنم کیفیت حضور مهم است چه گونه بودن چه بودن...وگرنه از نبودن اهل فرهنگ و هنر که خیلی ها اتفاقا استقبال می کنند! مگر ما از تعطیلی فلان روزنامه یا مسدود شدن بهمان سایت و وبلاگ دادمان هوا نمی رود؟ آنوقت چطور خودمان همین روزنه های حضور را به دست خودمان ببندیم؟ هر اتفاق هنری و دور هم جمع شدنی یکجور فرصت انتقال و تبادل اندیشه ها و دیدگاه های ماست در این روزگار...

اینکه من چه نمایشنامه ای را کار می کنم یا می نویسم یا برای اجرا پیشنهاد می دهم مهم است نه نبودنم.... با احترام به برخی دوستان ، از طرفی فکر می کنم هنوز زمان اعتصاب سراسری و تحریم فرا نرسیده...کارمندها اداره می روند، دانشجویان به دانشگاه و کارگران سر کار و دانش آموزان به مدرسه و ووووو......امیدوارم گوشهای شنوایی باشند . مدیریتی و خردی و تجربه ای که بتواند درک کند و نگذارد لاجرم کار به جایی بکشد که صداها تبدیل به فریاد شوند و پیش از آنکه بیش از این دیر شود ، به مردم و به منطق و خرد و آزاد منشی گردن نهاده شود....نمی دانم کار به اینجاها می کشد یا نه، من در باطن و گمانم مثل خیلی ها طرفدار اصلاحاتم نه هیچ نوع شورش و انقلاب دیگری...چرایش بماند برای نوشته های بعدی ولی معتقدم اگر با انقلاب کار درست و تمام می شد همان انقلاب اول کافی بود پس...منتها فکر می کنم درد جاهای دیگری ست...از منظر خودمان درد از همین نبودنمان حذف خودمان نظارت نکردنمان فروختن قلممان یا اعتماد صرف کردنمان است و خب از منظرهای دیگر قدرت طلبی ، خود شیفتگی، خود حق بینی مطلق ، جهل و تملق و و و...

فعلا به نظرم می رسد که باید باشیم و بگوییم در بودنمان چه هستیم و چه می خواهیم و جایی که هستیم چه طوریست و چطور باید یا می تواند باشد...

نکته دیگر تفاوت جغرافیا و شرایط کاری اهالی تئاتر در تهران و شهرستانهاس...دوستانی که تا همین دو هفته پیش اجرای عمومی کرده اند و می کنند و بازخوان و بازبین می شوند- که چه خوب که میدان را خالی نکرده اند و هستند و تاثیرشان را در نوع انتخابشان گذاشته اند- حالا چطور مثلا بعد ازبودجه گیری از همین مرکز و تمام شدن کارشان و اینکه نرسیده اند کار جدیدی پیشنهاد بدهند می توانند صادقانه از تحریم بگویند ....نه .... فعلا ما باید باشیم وگرنه هستند کسانی که احساس می کنند ما جایشان را تنگ کرده ایم و درصدد حذفمان هستند...صدایمان را خاموش نمی کنیم.....

بودن یا نبودن!مسئله این است؟ مسئله این است ، چگونه بودن....

نتایج بخش چشم انداز اعلام شد

mahmoodnazeri — Wed, 14 Oct 2009 03:15:40 GMT

نتایج بخش چشم انداز اعلام شد

شورای عالی انتخاب جشنواره ۱۷ اثر از شهرستان و ۳۲ اثر از تهران را به منظور حضور در بیست‌وهشتمین جشنواره بین‌المللی تئاتر فجر مورد بررسی و ارزیابی قرار خواهد داد.

گروه‌های نمایشی ضروری است در تاریخ مقرر برای بازبینی(از ۸ آذر ماه به مدت یک هفته در اداره تئاتر) براساس جدول تنظیمی دبیرخانه جشنواره آماده ارائه اثر باشند

نتایج در ادامه مطلب

زیر آب زنی توسط برخی تئاتریهای شیراز

mahmoodnazeri — Sun, 11 Oct 2009 16:49:18 GMT

شنیدم که جلسه ای برقرار شده بعنوان بررسی عملکرد مدیر ادبی هنری ارشاد یعنی علی ثابت...و عجیب اینه که بررسی کنندگان و برخی منتقدین از خود تئاتریها بودن آخه مدیری که بیشترین فعالیتهاش تئاتری بوده بجای داشتن مخالفینی از سایر هنرها با مخالفینی از خانواده ی تئاتر مواجه شده..هیمممممممممم ...هیچ کس کارش بی عیب و نقص نیست اما وقتی به تلاش ثابت درجهت بردن بودجه به شهرستانهای استان و دخیل کردن اونها در انجام برنامه های هنری فکر می کنم....و همینطور استفاده از اکثر تئاتریها به تناوب در جشنواره های مختلف...به نظرم یه کم بی انصافی و امر مذموم زیرآبزنی وارد ماجرا شده که معلوم نیست پشت پرده ش چه مسائلی بوده....تلاش علی ثابت برای راه اندازی کانونهای تخصصی نمایشنامه نویسی - کارگردانی و بازیگری منافع چه عده ای رو به خطر انداخته؟..... کسانی که در گذشته نشون دادن وقتی مسوولیت و قدرت داشته ن چه بر سر تئاتر و تئاتریها اوردن حالا پیشقراول این مثلا نقد و بررسی شدن...اونهم بی حضور خود شخص و اونهم با چه ادبیات خاله زنکانه ای......بدور از هرگونه تملقی و با اینکه خودم در یکی دو مورد و البته نه زیر زیری بلکه علنی توی همین وبلاگ انتقاداتی وارد کرده ام ، که تازه اونم مربوط به یک برنامه ی کشوری بود که همراه با گرداوری خبر و مستندات اون از سایتها نوشته بودم می گویند بودجه اش فلان مقدار بوده- و یکی هم همین اختصاص تالار لایق به تمرین طولانی و اجرای عمومی به یک گروه - با شخص مشکل نیست بلکه موضوع پذیرش این اتفاقه -اونهم در دل جشنواره استانی که گروه ها نیاز به تمرین دارن و امکان استفاده از این تالار لایق به دلیل چینش دکور عملا ناممکن شده و سبب تضعیف کارها و پایین اومدن کیفیت جشنواره ممکنه بشه - که این موضوع هم برمی گرده به اینکه یک شخص ممکنه از جاهای دیگه حمایت و سفارش شده باشه و همچنین وقتی دوستان تاخت و تاز نامنصفانه می کنن شخص غیر مستقیم ناچار به یارگیری و جلب حمایت و رضایت عده ی دیگری می شه و ...-

می خوام بگم اتفاقا مدیریت و عملکرد ثابت در حوزه ی تئاتر با توجه به واقعیتهای موجود مثبت و قابل حمایته.....شما مگر مدیریت قبلی و اتفافت اون رو فراموش کردین؟ مرگ و خاموشی تئاتر و افتضاحات فرهنگی حاصل از سوء مدیریت و برخوردهای ناشایست مگر فراموشتون شده؟..... متاسفانه یکی از نقاط اصلی ضعف در وجود برخی از خود اهالی تئاتره که معمولا مشغول کسب استفاده و منافع برای شخص خودشونن و جمعی فکر نمی کنن و دلسوز نیستن و روابط و لابی گری و ناداوری و غیره رو جایگزین برخوردهای انسانی و هنری و حرفه ای کرده اند..... باید پذیرفت که روزگار می گذرد و فرداهای بسیاری در راهند که امروز ما را دیروز می کنند و اگر بنا داریم که خاطره ی حضور ما سبز بماند باید به نوع تعامل خود با اهالی تئاتر و جوانان علاقمند که لاجرم از راه می رسند عمیقا بیندیشیم ...جایگاه افراد زمانی دستخوش خلل می شود که از سر بی انصافی وارد شوند و امر محتوم چرخش روزگار و گذشت ایام را باور نکنند.... هرگونه اخلال و تضعیف دیگران و استعدادهای آنان به معنی زیر سوال بردن توانایی خودمان در عدم انتقال دانسته هایمان محسوب می شود و یا بخل ما را به اثبات می رساند و یا نشانگر عدم باور خودمان به تواناییهای خودمان است...اگر کسی خودش را باور داشته باشد نیازی به برخوردهای حذفی و انکاری ندارد...باور کنیم پیشرفت و موفقیت تئاتر زمانی ما را در مسیر خودش نگاه خواهد داشت و به حافظه ی مثبت تاریخی اش خواهد سپرد که در این مسیر پر دست انداز و مانع ، دیگر ما مانع تراشی نکنیم...

باد، باران، فوتبال و مارادونا

mahmoodnazeri — Sat, 10 Oct 2009 20:26:18 GMT

فوتبال آنقدر هیجان دارد که می توانی همه چیز را فراموش کنی و به ساقها و چمن سبزخیره شوی و این سبزی تلنگری نباشد تا تو را به یاد هیچ اتفاق دور و نزدیکی بیندازد! حالا شاید پنج دقیقه می گذرد فقط از زمانی که مارادونا مثل آنکه خودش گل زده باشد چند متر روی چمن سر می خورد و خوشحالی می کند... پرو -آرژانتین...بازی در نیمه ی دوم میان باد و باران شدید ادامه دارد...قطرات باران لنز دوربین را مشبک و تار کرده...دوربین ها تکان می خورند و بازی یک بر صفر به نفع آرژانتین است که ناگهان آن اتفاق رخ می دهد...درست همانند بازی رفت...پرو در آن بازی - که مارادونا سرمربی نبود- در ثانیه های پایانی گل می زند و بازی مساوی می شود....اینجا در دقایق پایانی باز همان اتفاق می افتد.مارادونا مچاله می شود در خود...دوربین ها اشک می ریزند....پرو که نیمه دوم را مصمم تر ادامه داده است به گل مساوی می رسد....بازی مرگ و زندگی...آرژانتین با این باخت حتی ممکن است به بازی پلی آف جام جهانی هم نرسد....آیا سوت پایان چند ثانیه بعد به صدا در می آید؟اما ناگهان یک یورش و گل..گل...آرژانتین دوباره زنده می شود....مارادونا روی چمن چند متر سر می خورد...باد ، باران، فوتبال و مارادونا....آرژانتین ۲ پرو ۱....و تلویزیون را خاموش می کنی....و بیاد می آوری کجا هستی و سهمی از هیجان جام جهانی نداشته ای...اما این فوتبال است....مثل تمام پدیده های انسانی بی بخل است...دست تو را گرفته و با خودش برده وسط ان گردباد...میان آن همه هیاهو و هیجان....مارادونا و نوستالژی ...فوتبال و خاطره....اینگونه است که آرزو می کنی کاش همه چیز همینگونه رقم می خورد در جهانت در سرزمینت...با شور..با تلاش..با هیجان...با شادی..با غم...اما طبیعی...همانطور که خودش اتفاق می افتد...بی کم و کاستی از جانب کسی...یک داوری بی طرفانه و در حضور همه ی دوربینها و چشمهای خیس......